Witam ponownie w nowym sezonie i w nowej rzeczywistości... przynajmniej dla niektórych - ja się do nich zaliczam! Niebawem czeka mnie przeprowadzka do nowego miasta - Bydgoszczy, i do nowego klubu - Artego, gdzie mam nadzieję poznać tak fantastyczne kobitki jak w zeszłym sezonie!!!

Można by rzec - KIBIC rzecz święta. Ale oczywiście nie każdy... i wiecie do czego "piję". Poprzebijane opony, liściki za wycieraczkami... po prostu żenujące!!! I chyba obraziłabym prawdziwych kibiców, nie nazywając tych kilku, którzy zachowali się po chamsku - kibolami i chuliganami.

A było już tak pięknie... słoneczko świeciło, ptaszki śpiewały, + 10 stopni, śnieg stopniał, a tu znowu... mrozik, śnieżek - do bani. Szczerze powiem, że odkąd jestem na tym świecie... czyli jakieś osiemnaście wiosen :) to takiej dłuuuuugiej zimy nie pamiętam.

Sentymentalny powrót do Poznania będę wspominać mile, chociaż gdybyśmy wywiozły 2 punkty z mojego miasta wspominałabym jeszcze milej. Nie lubię przegrywać, tym bardziej jeżeli ma się coś do udowodnienia.

Zbliżają się święta więc czas radości, miłości, spokoju, tradycji, śpiewania kolęd i rozdawania prezentów, ale też obżarstwa - a nawet nazwałabym to... "przeżarstwa". Zalecam więc najpierw przygotować brzuszek i rozciągać żołądek, aby w okresie wzmożonego pochłaniania potraw wigilijnych nie nabawić się niestrawności.

Wielkimi krokami zbliża się zima, a jesienna depresja trwa w najlepsze. Tu, na Śląsku, odczuwa się ją podwójnie, bo "londyńska" pogoda mgielno-opadowa potęguje smutek, a i wyniki zespołu po 8. kolejkach sprawiają, że człowiek jakoś tak jest w "dołku". Dla osób regularnie czytających mojego bloga, ten będzie zaskoczeniem, bo nie będzie zabawny i radosny, lecz melancholijno-smutaśny.

Jedne zespoły w składach okrojonych, bo już w przygotowaniach niestety niektóre zawodniczki odniosły poważne kontuzje, eliminujące je na ten sezon, a przynajmniej jego większą część - pozdrawiam i życzę szybkiego powrotu do zdrowia Szpili i Elizie, a Ty Zdzicha nie wkładaj nosa tam gdzie nie trzeba - zresztą w plastiku Ci do twarzy :) !!!

No i żem wylądowała w mieście RYBNIK na ten sezon... Na Śląsku... Prawie w górach... Ale w Polsce!!! Co cieszy moich wiernych kibiców z Poznania i Torunia (i może z innych miast?). Nie jest to metropolia, ale jestem bardzo mile zaskoczona klimatem miasteczka, wszechobecną zielenią i... rondami. Ponoć jest ich najwięcej w Polsce - ponad 25. Ale, od początku...

Witam wszystkich swoich fanów i nie tylko w kolejnym odcinku mojego bloga. Obiecałam po sezonie napisanie kilka cenzurek o swoich towarzyszkach z zespołu, ale jednak doszłam do wniosku, że w zaistniałej sytuacji - kiedy nie wiem czy będę zawodniczką mego ukochanego klubu, pisanie o dziewczynach byłoby nie na miejscu.

Spełniły jedno z życzeń Pani Kapitan i pogoniły Leszno 14 p. co oznacza, że gramy o miejsce 5 z zespołem z Torunia. Nie ukrywam, że oglądanie meczu z perspektywy kibica nie bardzo mi się podoba: przypuszczam, że mam kilka kępek siwych włosów więcej, kontuzjowana noga przeżyła kilka wstrząsów, kiedy raptownie, acz instynktownie rzucałam się w stronę boiska z rękami rozrzuconymi w geście triumfu (musiało to wyglądać komicznie!).